Myanmar Macerası

Myanmar’a Tayland’ın Mae Sot kapısından girdim. İlk gün askeri araca ve o askerlerin bana başka bir araç durdurmasıyla ilk büyük şehre vardım. İki manastır arasında ki ağaçlık alana çadırımı kurdum. Ve geceyi orada geçirdim. Sabah rahiplerin sesleriyle uyandım. Çadırımı toplayıp çantamı ağaç dallarının arasına koyup şehre gezmeye çıktım. Şehri birkaç saat gezdikten sonra tekrar çantamı koyduğum yere döndüğümde çantam yoktu. Orada ki rahiplere benim çantam nerede sorusunu sormaya çalışırken başka bir rahip benim çantayı alıp odasına götürmüş meğer.. Sevinçle çantama kavuşup tekrar otostoba başladım. Birkaç araç değiştirdikten sonra hayatımda tanıştığım en iyi taksi şoförü durdu. Hemen hemen 200 kilometre gittik. Sonra yemek yedirdi, tren bileti aldı ve beni Yangon’a gönderdi. 2 gün bir hostelde kaldım. Yangon’u karış karış gezmeye çalıştım. Oradan thabarwa meditasyon merkezine gittim(bir önceki yazım). 5 gün insanlara koşulsuz iyilik yaptım. Sonra 6 günlüğüne su orucu tutup meditasyon yaptığımız tapınağa 11 kişi ile geldik. Eğitim bittikten sonra ben tekrar otostop ile yola koyuldum. Hayatımın en zor yollarını en güzel ve iyi insanlarla aldım. İlk gün balıkçı köyünde bir tapınakta kaldım. Sabahına köyü gezdik. Asya’nın en güzel sahili olan ngapali Beach ‘e geldik. Oradan tekrar otostop ile mrauk-u yola koyuldum. Yolda düğüne katıldım yemek yedirdiler. Tehlikeli ve zor bir yolculuğu birkaç araç değiştirerek en sonunda ise bir otobüsün beni götürmesiyle bitirmiş oldum. Yol çok uzun olmasından dolayı bir gece otobüste yattım. Mrauk-u gezdikten sonra tekrar yola koyuldum. Hükümet aracının almasıyla Magway’e kadar yol aldım. Magway’de kendime çadır kuracağım bir yer ararken bir arkadaş durdu. Myanmar’da turistlerin hotel haricinde bir yerde kalması yasak bu nedenden dolayı arkadaş benim için endişelendi ve bana ucuz bir hotel buldu. Hotele yerleştikten sonra birlikte şehri gezdik. Yerel yemekler yedik. Böylece bir günüm daha mutlu sonla bitti. Ertesi sabah tekrar yola koyuldum. Bu sefer hedefim tapınaklar şehri Bagan. Yolda otostop çekerken bir manastır kurucusu olan rahip durdu. Onla 3 farklı haritada olmayan manastır gezdik. Sonra birlikte Bagan’a kadar geldik. Rahibin aracı olmasıyla Budist rahiplerle birlikte manastırda kaldım. Bu zamana kadar gezdiğim yerler turistik değildi ve insanların gerçek yüzünü gördüm. Ama Bagan’a vardığımda yalancı gülüşler beni biraz üzdü. Gitmek istediğim birkaç yer daha vardı ve oralarda böyle turistik olması ve bu nedenle yalancı gülüşlerin olacağı düşüncesi beni tekrar thabarwa meditasyon merkezine döndürdü. Son birkaç günümü burada yine insanlara yardım ederek geçireceğim..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.